“เสาลอย” อายุกว่า 400 ปีที่วัดฮินดูในอินเดีย ที่วิศกรอังกฤษยังทึ่งในการก่อสร้าง
วัดวีรภัตรา(Veerabhadra) เป็นวัดฮินดูตั้งอยู่ใน Lepakshi ในรัฐอานธรประเทศ ประเทศอินเดีย วิหารแห่งนี้สร้างขึ้นเพื่อ

อุทิศให้กับพระศิวะ ลักษณะทางสถาปัตยกรรมของวัดสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 16 เป็นแบบ’วิจายานาการา’
โดยมีงานแกะสลักและภาพวาดมากมายในแทบทุกพื้นผิวของวิหาร เป็นหนึ่งในอนุสรณ์สถานที่มีความสำคัญระดับชาติที่ได้รับการคุ้มครองจากส่วนกลาง และถือเป็นวัดหนึ่งในศิลปะแบบวิจายานาการาที่งดงามที่สุด ภาพจิตกรรมฝาผนังมีรายละเอียดโดยเฉพาะ และสีสันที่สดใสพร้อมฉากของพระรามและกฤษณะจากเรื่องราวมหากาพย์ ’รามายณะ’ และมี Nandi (วัว) ขนาดใหญ่มากซึ่งเป็นภูเขาของพระศิวะอยู่ห่างจากวิหารประมาณ 200 เมตร (660 ฟุต)
ซึ่งแกะสลักจากหินก้อนเดียวซึ่งกล่าวกันว่าใหญ่ที่สุดในโลก ความสูง 20 ฟุต (6.1 ม.) และความยาว 30 ฟุต (9.1 ม.) ประดับด้วยมาลัยและระฆัง ที่แกะสลักจากหินแท่งเดียว
แต่ที่ผมจะกล่าวในวันนี้คือความน่าทึ่งของเสาต้นหนึ่งซึ่งเป็น “เสาแขวน” ที่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวอีกแห่งหนึ่งในวัด โดยที่บริเวณฐานเสานั้น มีช่องว่างระหว่างฐานของเสาและพื้นซึ่งผ้าและกระดาษสามารถลอดผ่านได้ แสดงว่าพื้นไม่รองรับเสา ! ในสมัยอาณานิคม อังกฤษพายาม หาความลับของเสาต้นนี้ว่าใช้วิศวกรรมแบบใดในการก่อสร้าง ก็ไม่มีข้อสรุปใดๆ


ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น